 Metoda symultaniczno–sekwencyjna wczesnej nauki czytania jest metodą sylabową, opartą na najnowszych badaniach neuropsychologicznych i na wieloletnich doświadczeniach terapeutycznych i logopedycznych prof. Cieszyńskiej. Jest skutecznym sposobem nabywania umiejętności czytania ze zrozumieniem. Wykorzystuje wiedzę o sekwencyjnych zdolnościach lewej półkuli mózgowej przy równoczesnym korzystaniu z symultanicznych sposobów przetwarzania bodźców językowych półkuli prawej.
Wszystkie zadania opierające się na pracy prawej półkuli mózgowej (globalne rozpoznawanie samogłosek, wyrażeń dźwiękonaśladowczych, rzeczowników w mianowniku) mają na celu wzbudzanie motywacji dziecka do nauki czytania oraz przeprowadzane są w taki sposób, aby jak najszybciej przejść do czytania analityczno–sekwencyjnego, lewopółkulowego.
Kolejność faz i wprowadzanie poszczególnych głosek oraz stopniowanie trudności zadań i pojawiania się paradygmatów sylab są dokładnie określone:
ETAP I – OD SAMOGŁOSEK PRYMARNYCH DO SYLABY OTWARTEJ,
ETAP II – OD SYLABY OTWARTEJ DO PIERWSZYCH WYRAZÓW,
ETAP III – CZYTANIE SYLAB ZAMKNIĘTYCH,
ETAP IV – CZYTANIE NOWYCH SYLAB OTWARTYCH I ZAMKNIĘTYCH,
ETAP V – SAMODZIELNE CZYTANIE TEKSTÓW.
NAJWAŻNIEJSZE ZASADY PRACY METODĄ SYMULTANICZNO SEKWENCYJNĄ:
- Zajęcia zawsze rozpoczynają się od ćwiczeń łatwych, z których wykonaniem dziecko nie będzie miało trudności;
- Dziecko rozpoczyna kolejny etap czytania pod warunkiem opanowania poprzedniego;
- Ważne jest, by pamiętać o przechodzeniu od prawopółkulowego czytania (globalnego, symultanicznego – samogłoski, onomatopeje, całe wyrazy) do lewopółkulowego (sekwencje – sylaby). Dążymy do tego, by dziecko wyko-nywało sprawnie ćwiczenia odczytywania sylab i układania z nich wyrazów. Forma ćwiczeń pozwala na zastosowanie konwencji zabawy, w której wykorzystać można aktywność i działanie dziecka. Przygotowany materiał sylabowy i wyrazowy pozwala na zastosowanie go w różnorodnych grach i zabawach;
- Należy pamiętać o ciągłym przeplataniu zadań z zeszytów ćwiczeniami ogólnorozwojowymi, zwłaszcza ćwiczeniami pamięci sekwencyjnej i symul-tanicznej, ćwiczeniami analizy i syntezy wzrokowej oraz ćwiczeniami ukła-dania szeregów i sekwencji tematycznych i atematycznych. Ćwiczenia ogólnorozwojowe (np. z serii Stymulacja i terapia) wspomagają naukę czytania;
- Poszczególne głoski wprowadzane są w sylabach, a nie w izolacji – nie uczymy głoskowania (nie podajemy dziecku nazw liter). Sylaby są powta-rzane, rozpoznawane i odczytywane w opozycjach, według porządku:
od sylab otwartych do zamkniętych, od zbudowanych z prymarnych spółgłosek do sekundarnych, od najbardziej skontrastowanych do jak naj-mniej zróżnicowanych. Ta umiejętność rozróżniania dotyczy zarówno zmy-słu słuchu, jak i wzroku;
- Pracujemy według zasady: 1. powtarzanie, 2. rozumienie (rozpoznawanie), 3. nazywanie (odczytywanie). Dziecko powtarza poszczególne samogłoski, sylaby i wyrazy, następnie nauczyciel sprawdza, czy dziecko rozumie (rozpoznaje) wskazaną sylabę (Nauczyciel pyta: Gdzie jest…?). Ostatnim krokiem jest nazywanie (czytanie) sylab;
- Podczas układania, czytania itp. zawsze zachowujemy kierunek od strony lewej do prawej, zgodnie z obowiązującą zasadą podczas czytania i pisania w języku polskim;
- Stosujemy technikę odwracania ról: najpierw my uczymy dziecko, potem dziecko uczy nas;
- Pamiętamy, aby zwracać się do dziecka prostym językiem oraz sprawdzać, czy rozumie ono polecenia;
- Ten sam materiał powtarzamy wielokrotnie, aż do dobrego opanowania
(z obserwacji klinicznych wynika, iż najdłużej trwa przyswojenie pierwszego etapu czytania, odpowiadającego pierwszemu zeszytowi ćwiczeń, dlatego materiał w nim zawarty jest najobszerniejszy).
|
